श्रीमद्भगवद्गीता प्रथम अध्याय: संशोधनहरू बीचको भिन्नता

अन्वेषणमा जानुहाेस् खाेजमा जानुहाेस्
अर्थ
<br />
हजुर, भीष्मपितामह, कर्ण, युद्धविजयी—कृ<br />
हजुर, भीष्मपितामह, कर्ण, युद्धविजयी—कृपाचार्य, अश्वत्थामा, विकर्ण तथा भूरिश्रवा यी हाम्रो पक्षका मुख्य मुख्य योद्धाहरु हुन् ।
<br />
हजुर, भीष्मपितामह, कर्ण, युद्धविजयी—कृपाचार्यपाचार्य, अश्वत्थामा, विकर्ण तथा भूरिश्रवा यी हाम्रो पक्षका मुख्य मुख्य योद्धाहरु हुन् ।
<br />
अन्ये च बहवः शूरा मदर्थे त्यक्तजीविताः ।
<br />
यी बाहेक अरु पनि अनेक वीरहरु छन् ती सबै मेरो निम्ति ज्यान हत्केलामा राखेर युद्ध गर्दैछन् । र अनेक शस्त्रास्त्रले सुसज्जित तथा युद्धकलामा दक्ष छन् ।।७–९।।
<br />
अपर्याप्तं तदस्माकं बलं भीष्माभिरक्षितम् ।
<br />
<br />
पर्याप्तं त्विदमेतेषां बलं भीमाभिरक्षितम् ।। १० ।।
<br />
अर्थ
<br />
भीष्मद्वारा रक्षित हाम्रो सेना अपर्याप्त छ तर भीमसेनद्वारा रक्षित उताको त्यो सेना पर्याप्त छ ।।१०।।
<br />
<br />
अयनेषु च सर्वेषु यथाभागमवस्थिता ः।
<br />
भीष्मेवाभिरक्षन्तु भवन्तः सर्व एव हि ।।११।।
<br />
अर्थ
<br />
तपाईंहरु सबैले युद्धका सबै अयन (मोर्चा) हरुमा आआफ्नो भागमा रहेर सबैतिरबाट भीष्मजीको नै रक्षा गर्नुहोस् ।
<br />
अनि, प्रतापशाली कुरुकुल वृद्ध भीष्मजीले दुर्योधनलाई खुशी गराउन उच्चस्वरले गर्जेर शंख बजाउनु भयो ।
<br />
तस्य संजनयन्हर्षं कुरुवृद्ध पितामहः ।
<br />
सिंहनादं विनयाद्यौच्चै शंखं दध्मौ प्रतापवान् ।। १२।।
<br />
ततः शंखाश्च भेर्यश्च पणावानकगोमुखाः ।
<br />
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ।।१३।।
<br />
अर्थ
<br />
भीष्मजीले यसरी शंखध्वनि गरेपछि कौरव सैन्यमा शंख, नगरा, ढोल,मृदंग, नर्सिङ्गा आदि युद्धका सबै बाजाहरु सहसा बजे जसले डरलाग्दो आवाज भयो ।।११–१३।।
<br />
(पाण्डवहरुद्वारा शंखनाद)
<br />
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
<br />
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ।। १४।।
<br />
अर्थ
<br />
कौरव सैन्यमा रणभेरी बजेपछि सेतो घोडाले युक्त रथमा बसेर श्रीकृष्ण र अर्जुन दुवैले उच्चस्वरले दिव्य शंखहरु बजाए ।
<br />
पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनञ्जय ः ।
<br />
पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदर ः ।।१५।।
<br />
अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
<br />
नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ ।। १६।।
<br />
काश्यश्च परमेष्वास शिखण्डी च महारथः
<br />
धृष्टद्युम्नो विराटश्च सात्यकिश्चापराजिताः ।।१७।।
<br />
द्रुपदो द्रौपदेयाश्च सर्वशः पृथिवीपते ।
<br />
सौभद्रश्च महाबाहुः शंखान्दध्मुः पृथक् पृथक् ।। १८।।
<br />
स घोषो धार्तराष्ट्राणां ह्दयानि व्यदारयत् ।
<br />
नभश्व पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयन् ।। १९।।
<br />
अर्थ
<br />
हृषीकेश (श्रीकृष्ण) ले पाञ्चजन्य, अर्जुनले देवदत्त, उग्रकर्म गर्ने भीमसेनले पौण्ड्र नामक महाशंख बजाए ।
<br />
कुन्तीपुत्र राजा युधिष्ठिरले अनन्तविजय, नकुलले सुघोष र सहदेवले मणिपुष्पक नाम गरेको शंख बजाए ।
<br />
हे राजन, ठूला धनुर्धारी—काशीराज, महारथी—शिखण्डी, (सेनापति) धृष्टद्युम्न, राजा– विराट्, अजेय—सात्यकि, राजा—द्रुपद्, द्रौपदीका पा“च पुत्र, तथा वीर अभिमन्यु यी सबैले आआफ्ना शंख बजाए ।
<br />
पाण्डवहरुको शंखध्वनिले आकाश, पृथ्वी सबै गुञ्जायमान भयो । यस आवाजले धृतराष्ट्रका सन्तानहरुको हृदय विदीर्ण भयो ।।१४–१९।।
<br />
अथ व्यवस्थितान् दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान् कपिध्वजः ।
<br />
प्रवृत्ते शस्त्रसंपाते धनुरुद्यम्य पाण्डवः ।। २०।।
<br />
हृषीकेशं तदा वाक्यमिदमाह महीपते ।
<br />
अर्थ
<br />
हे राजन, दुवै सेनापट्टि रणसूचक शंखनाद भइसकेपछि कपिध्वज अर्जुनले कौरवलाई युद्धका निम्ति तयार देखे । अनि आफुले पनि युद्ध गर्न तयारी साथ हातमा धनु उचालेर श्रीकृष्णलाई यी कुरा भने—।।२०।।<br />
भने—।।२०।।
<br />
 
==अर्जुन उवाच==
सेनयोरुभयोर्मध्ये रथं स्थापय मेऽच्युत ।।२१।।
"https://ne.wikibooks.org/wiki/विशेष:MobileDiff/7410" बाट अनुप्रेषित

पथप्रदर्शन विकल्प